موارد توضیحی

غار دواشکفت

این مکان باستانی شامل دو غار مجاور هم در دامنه جنوبی کوه میوله در ارتفاع حدود 300 متری از دشت و ارتفاع حدود 1600 متر از سطح دریا و مشرف بر پارک کوهستان قرار دارد .

نخستین بار در سال 1999 بوسیله باستان شناسان کرمانشاهی، ‌فریدون بیگلری وسامان حیدری شناسایی و مطالعه شد. طبق یافته‌های باستان شناسی این غار در دوره پارینه سنگی میانی مسکن انسانهای شکارگر بوده است. با توجه به مطالعات باستان شناسی یکی از دو غار ( غار شرقی ) در دوره پارینه سنگی میانی (در 120 تا 40 هزار سال پیش)، محل سکونت موقت یا فصلی گروه های شکار ورز ساکن منطقه بود.

این گروه های شکارچی با توجه به مزایای مختلف این مکان از جمله وجود چشمه آب دائمی در کنار غار، چشم انداز مناسب دهانه آن به دشت و دسترسی نسبتا آسان به ارتفاعات بالاتر به طور متوالی از این غار استفاده کرده اند.